Nocne marki Edward Hopper
Kategorie:

Impresjonizm i realizm Edwarda Hoppera

Edward Hopper był jednym z najważniejszych artystów XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Malarz, grafik i ilustrator zafascynowany kulturą europejską, zwłaszcza poezją Johanna Wolfganga Goethego, Charlesa Baudelaire’a oraz Paula Verlaine’a. W dziedzinie sztuki inspirowały go takie słynne osobistości jak Rembrandt, Gustaw Coubert czy Edgar Degasa. To właśnie od nich zaczerpnął początkową miłość do impresjonizmu, a później do realizmu.

Impresjonizm został zapoczątkowany w drugiej połowie XIX wieku przez grupę paryskich artystów zgromadzonych wokół Atelier Gleyère oraz w Académie Suisse. Sama nazwa tego nurtu w sztuce europejskiej wzięła się od obrazu Claude’a Moneta “Impresja, wschód słońca”. Cechą charakterystyczną Impresjonizmu jest dążenie do uchwycenia danego momentu, niejako zatrzymania go w miejscu, a także oddanie ulotności chwili i nastroju. Warstwa metafizyczna jest całkowicie poza zainteresowaniem malarzy tego nurtu.

Dobrze widać to w zmianie tematyki obrazów, z wątków biblijnych, historycznych czy literackich, na wizje zwykłej codzienności. Z tego też powodu impresjoniści często malowali w plenerze, podobnie robił początkowo Edward Hooper, tworząc np. krajobrazy wiejskie oraz nadmorskie. Zarzucił jednak ten kierunek na rzecz realizmu. Realizm również powstał w drugiej połowie XIX wieku we Francji. Szybko jednak rozprzestrzenił się po całej Europie, stając się jednym z europejskich stylów malarskich. Obrazy w tym nurcie koncentrując się przede wszystkim na scenach rodzajowych, czyli przedstawieniu codzienności za pomocą spokojnej palety barw i kompozycji. Korzysta się przy tym z uproszczonych środków wyrazu, aby oddać esencję danej sceny. I w tym Edward Hopper okazał się prawdziwym mistrzem.

Edward Hopper – Pokój Hotelowy

Obraz Edwarda Hoppera pt. „Pokój Hotelowy” to klasyka stylu realistycznego.

Edward Hopper Pokój hotelowy

Obraz prezentuje pokój hotelowy, który stanowi tutaj drugi plan. Na pierwszym planie widać młodą i zadbaną kobietę, o czym świadczą stojące obok buty na wysokich obcasach, kapelusz leżący na komodzie czy doskonale uczesanie. Niewątpliwie jest to kobieta samotna. Edward Hopper często na swych obrazach przedstawia człowieka samotnego, pogrążonego gdzieś daleko w własnych myślach lub oderwanego od rzeczywistości. Zamyślona postać na obrazie przegląda jakieś notatki, być może plan następnego dnia, który jest cały wypełniony tylko pracą. Twórczość Edwarda Hoppera jest bliska dzisiejszej rzeczywistości, pełnej obowiązków i pogoni za pieniędzmi i karierą. Rzeczywistość, w której ciągle brakuje czasu na bliskość z drugą osobą, ciepło rodzinne i odpoczynek.

Obraz Edwarda Hoppera „ Pokój Hotelowy” trafnie opisuje Czesław Miłosz w wierszu ,,O! Edward Hopper […]’’

O, jaki smutek nieświadomy, że jest smutkiem!

Jaka rozpacz, nieświadoma, że jest rozpaczą!

Kobieta kariery, obok jej walizki, siedzi na

łóżku, półnaga, w czerwonej halce, uczesanie jej

nienaganne, w ręku ma kartkę z cyframi.

Kim jesteś? – nikt nie zapyta, sama też nie wie.

Czesław Miłosz opisuje kobietę jako postać zagubioną, gdzieś krążącą poza realnym czasem i przestrzenią. 

Edward Hopper mawiał „Tematy, które wybieram stanowią najlepszą syntezę mego życia wewnętrznego”. Był samotnikiem, zamkniętym w sobie małomównym człowiekiem.

Edward Hopper – Samotność w wielkim mieście

Kolejnym obrazem Edwarda Hoppera jest „Samotność w wielkim mieście” . To znowu realizm pełen nostalgii.

Poranne słońce Edward Hopper

Siedząca kobieta wpatrzona w dal, jakby zatrzymana w czasie, wyizolowana z otaczania, samotna i smutna. Jednak można dostrzec tutaj optymizm jakim jest światło czy słońce wdzierające się śmiało i przenikające postać kobiety. To światło dające nadzieję na lepsze jutro. Edward Hopper tworzył w trudnych czasach, dwie wojny światowe, następnie wielki rozwój i kryzys gospodarczy. Te przeżycia czynią, że człowiek staje się apatyczny, odrętwiały i samotny. Doskonale widać na jego obrazach tęsknotę, letarg czy ukryte uczucia.

Hopper zawsze pozostawia swojemu odbiorcy jakieś niedopowiedzenia, pewną tajemnicę znaczeń. Pozwala na osobistą interpretację i analizę.

Edward Hopper – Nocne Marki

Następną reprodukcją obrazu na płótnie Edwarda Hoppera jest obraz „Nocne Marki”. To niewątpliwie jedno z największych dzieł tego malarz powstałe w 1942 roku. Podczas wykonywania wstępnych szkiców obrazu Hopper początkowo nazwał go Night Hawksczyli w dokładnym tłumaczeniu „Nocne Jastrzębie”. Tytuł miał odnosić się do szpiczastego nosa, którego właścicielem był jeden z bohaterów dzieła malarskiego. Należy zwrócić uwagę na to, że Hopper namalował Nocne Marki parę tygodni po ataku Japończyków na amerykańską bazę Pearl Harbor.

Nocne marki Edward Hopper

To przeżycie niewątpliwie wywarło niemały wpływ na już zaniepokojony amerykański naród, który był zatopiony w smutku i zadumie. Obraz Edwarda Hoppera realizuje tą wizję. Zrozumieć Hoppera to niełatwe zadanie, ale specjaliści od sztuki objaśniają, że brak możliwości wejścia do restauracji, w której przecież nie ma drzwi czy puste ulice wskazuje na poczucie izolacji i odosobnienia. Postaci na obrazie wydają się być nieobecne czy nawet niedostępne, zapatrzone w dal.  Ich pozy są skostniałe i apatyczne, a nawet wprowadzone w stan hipnozy.  Może nawet uciekliby z obecnej wtedy  Ameryki, bo tęsknią za tą wyidealizowaną. Za Ameryką jako  krajem niewinnym i pełnym cnotliwości.

Edward Hopper – Dwóch aktorów

Edward Hopper malował  obrazy przesiąknięte smutkiem ponad trzydzieści lat. Jego ostatnim dziełem malarskim jest obraz „Dwóch aktorów”.

Dwóch aktorów Edward Hopper

Malarz stworzył go mając osiemdziesiąt trzy lata. Obraz miał być swego rodzaju pożegnaniem. Prawdopodobnie obraz  przedstawiał parę małżonków, Edwarda i Josephine Hopper. Oboje z wdziękiem kłaniający się by pożegnać i podziękować  publiczności. Takie ironiczne zakończenie, to pożegnanie z życiem, ale również zwycięstwo sztuki oraz miłości nad śmiercią i samotnością.

Zaproś sztukę do własnego domu – obraz z reprodukcją Edwarda Hoppera

Obrazy Hoppera to coś znacznie więcej niż dekoracja, to zaproszenie sztuki do własnego domu. Zatopienie się we wciągającej prostocie realizmu. Oddanie się metafizycznym doznaniom towarzyszącym człowiekowi przy styczności z kulturą wyższą. W końcu każdy z nas potrzebuje takich doznań, które uskrzydlają, przeganiając szarość codzienności. Obraz na płótnie z reprodukcją Edwarda Hoppera zamieni Twój salon w nowoczesną galerię, przywodzącą na myśl nie tylko Centre Pompidou, czyli Muzeum Sztuki Współczesnej w Paryżu, ale także sam Luwr. Zaskocz swoich znajomych swoim wysublimowanym gustem oraz wiedzą na temat sztuki.

W końcu “sztuka jest dla mnie stanem duszy. A dusza jest święta!” jak mawiał Marc Chagall, dlatego warto poświęcić sztuce nieco miejsca w swoim domu i pozwolić sobie na kilka chwil tylko dla siebie, wpatrując się w niezwykłe dzieła pędzla Edwarda Hoppera.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Why ask?